Birisi ile sohbet etmek canı onun rengine boyar. Yani insan konuştuğu, arkadaş edindiği kişinin huyunu benimser. Yıldızlar, gökyüzü ile konuşup görüştükleri için güzelleştiler; nürlu, güzel bir yüze sahip oldular.

Sen Yolcu Bu Yalan Dünya Hancıdır
Öyle Bir Gün Varki Yürekte Sancıdır
Yer Gök Bir Olup Da Hesap Sorulunca
En Sevdiğin Bile Senden Davacıdır

Sende bulunan hoşluk, güzellik seni bırakıp gidince, sakın gam yeme, kederlenme !

İyi bil ki, seni bırakıp giden şey, bir başka şekle bürünerek, yine sana gelir !

Tuzakların için harcadıgın taneler cömertlik sayılmazki..

Perdelerin çoklugu beni örtemez.Çünki Seni anışım bütün perdeleri yırtar..gider..

Ay geceden urkmedigi icin nurlandı. Gül o güzel kokuyu dikenle hoş geçinmekle kazandı..

Kimsen yok mu? Sözünü dinleyen, acını paylaşan, sevgine sevgisini katacak, kimsen
yok mu? Sen ister şu var de, ister bu, istersen yok işte, kimsem yok de; hakiki bir
dostun kesinlikle var. Sözünü dinleyen, acını paylaşan, sevgine sevgisini katan
ebedî dostunu, Rabbini unutma!

Ey Sözümü İşiten Dostum;

Sözlerim bitti. Işığım söndü. Kandilim tükendi. Sen bana kulak ver de, sözleri
bitmeyene, ışığı sönmeyene, kandili tükenmeyene kulak ver. Onu sev. Ona kendini
sevdir. Onun sevdikleriyle doldur yüreğini.

Nefsini alçak gören kişi ne mutludur. Dağ gibi kendini üstün gören kişinin de vay hâline.

Şunu iyi bil ki, bu kibir, ululanma, kendini herkesten üstün görme hâli, öldürücü bir zehirdir. Ahmaklar bu zehirli şarabı içerek sarhoş olurlar.

Kimin bedeninde, atese tapan nefis ölduyse, gunes de onun buyruguna ram olur, bulut da.
Gonlu isik yakmayi, aydinlanmayi ogrenen kisiyi gunes bile artik yakamaz.

İnsan gözden ibarettir aslında..geri kalan cesettir..Göz ise ancak dostu görene denir..Allah'ın selamı daim üzerinize ola..